ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﻓﺮﺯﻧﺪﺗﺎﻥ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻬﻢ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﮑﻨﺪ؟ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﮔﻔﺘﻦ ﺍﯾﻦ ﺟﻤﻼﺕ ﮐﻤﮏ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺤﻘﻖ ﺍﯾﻦ ﻫﺪﻑ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

1. ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺟﻤﻊ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺭﺍ ﻣﻬﻢ ﺑﺪﺍﻧﯿﺪ. ﻣﺜﻼ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ «ﻭﻗﺘﯽ ﺧﺪﺍ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺩﺍﺩ، ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻣﺎ ﭼﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺣﺘﯿﺎﺝ ﺩﺍﺭﯾﻢ»

2. ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﻋﺰﯾﺰﻡ. ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯽ ﻣﻦ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﺒﺨﺸﯽ؟

3.ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﻢ. ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ. ﺑﺎﺷﻪ؟

4.ﺍﻣﺸﺐ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻓﻘﻂ ﻭﻗﺘﻢ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﻢ. ﭼﻪ ﮐﺎﺭﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﯿﻢ؟

5. ﺑﻠﻪ،ﺍﻣﺸﺐ ﻏﺬﺍﯾﯽ ﺭﻭ ﻣﯿﭙﺰﻡ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﺩﺍﺭﯼ.​

6. ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺩﺍﺭﻡ.

7. ﺍﺯ ﺗﻮ ﻣﻤﻨﻮﻥ ﻫﺴﺘﻢ.

8.ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻥ ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺜﺒﺖ. ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﭼﻘﺪﺭ … ﻫﺴﺘﯽ.

9.ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.

10. ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺭﻭﯼ ﻣﯿﺰ ﭘﻮﻝ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ.

11. ﺣﺮﻓﺖ ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.

12. ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ​ﻣﯽ​ﮐﻨﻢ. ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺏ ﻧﺒﻮﺩﯼ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.

ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎﻱ ﺗﺮﺳﻨﺎﮎ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﺭﻭﻱ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﭼﻮﻥ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﻴﻦ ﺧﻴﺎﻝ ﻭ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻧﻤﻲ‌ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻣﻨﻔﻲ ﺍﻳﻦ‌ﮔﻮﻧﻪ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎ ﺭﻭﻱ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﺍﻣﺎ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﮐﻠﻲ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎﻱ ﺗﺮﺳﻨﺎﮎ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﺯ ﻫﺪﻓﻲ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺍﻳﻦ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﺮﺭﺳﻲ ﮐﺮﺩ. ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺍﻳﻦ‌ﮔﻮﻧﻪ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺭﻋﺐ ﻭ ﻭﺣﺸﺖ ﻭ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺩﺭ ﺑﻴﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺟﺎﻱ ﺁﺭﺍﻡ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻭ ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﺣﺎﻝ ﻟﺬﺕ، ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺩﻳﺪﻥ ﻓﻴﻠﻤﻲ ﺗﺮﺳﻨﺎﮎ ﻭ ﻣﻬﻴﺞ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺍﻣﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﻓﻴﺰﻳﮑﻲ ﻭ ﺟﺴﻤﻲ ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﻣﻀﺮﻱ ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻭﻗﻮﻉ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺜﻞ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺿﺮﺑﺎﻥ ﻗﻠﺐ ﻭ ﺑﺎﻻ ﺭﻓﺘﻦ ﻓﺸﺎﺭﺧﻮﻥ ﻭ ﺣﺘﻲ ﻟﺮﺯﺵ ﺩﺳﺖ.ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻣﻬﻢ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎﻱ ﺗﺮﺳﻨﺎﮎ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ‌ﮔﻮﻧﻪ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺨﺘﻦ ﺑﺮﺧﻲ ﻭﺍﮐﻨﺶ‌ﻫﺎﻱ ﺍﺿﻄﺮﺍﺑﻲ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﮐﺴﺎﻧﻲ ﮐﻪ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺷﺎﻫﺪ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻃﻮﻻﻧﻲ‌ﻣﺪﺗﻲ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩ. ﻭﻗﺘﻲ ﻣﻲ‌ﺗﺮﺳﻴﻢ، ﻫﻮﺭﻣﻮﻥ ﺁﺩﺭﻧﺎﻟﻴﻦ ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﺗﺮﺷﺢ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﮐﺴﺎﻧﻲ ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻟﺬﺕ‌ﺑﺨﺶ ﺍﺳﺖ.ﻣﺸﮑﻞ ﺑﻌﺪﻱ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻲ‌ﺧﻮﺍﺑﻲ ﺍﺳﺖ. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﻓﻴﻠﻢ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺩﻳﺪﻥ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﻣﻬﻴﺞ ﻭ ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﺣﺎﻝ ﺗﺮﺳﻨﺎﮎ ﻓﺮﺩ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺐ ﻳﺎ ﭼﻨﺪ ﺷﺐ ﺑﻌﺪ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﺗﺮﺱ ﻭ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺩﭼﺎﺭ ﺑﻲ‌ﺧﻮﺍﺑﻲ ﺷﻮﺩ. ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺳﻼﻣﺖ ﺟﺴﻤﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻣﻲ‌ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ ﺍﻣﺎ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﺍﻳﻦ‌ﮔﻮﻧﻪ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎ ﺭﻭﻱ ﺍﻟﮕﻮﻱ ﺧﻮﺍﺏ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺑﺪﻱ ﻣﻲ‌ﮔﺬﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺍﺧﺘﻼﻝ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ، ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﻲ ﺭﻭﻱ ﺭﺷﺪﺷﺎﻥ ﻣﻲ‌ﮔﺬﺍﺭﺩ.

ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎﻱ ﺗﺮﺳﻨﺎﮎ ﺩﺭ ﺭﻭﺣﻴﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﭼﻪ ﺗﺎﺛﻴﺮﻱ ﻣﻲ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ

ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺯﻳﺮ 10 ﺳﺎﻟﻲ ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪ ﺍﻳﻦ‌ﮔﻮﻧﻪ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺟﺪﻱ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﺩﻩ ﺳﻨﻲ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﻣﻌﺎﻧﻲ ﻣﻨﺘﻘﻞ‌ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻓﻴﻠﻢ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﻟﮕﻮﭘﺬﻳﺮﻱ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻭﻗﺘﻲ ﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﺻﺤﻨﻪ‌ﻫﺎﻱ ﻣﻬﻴﺠﻲ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻣﻲ‌ﺷﻮﻧﺪ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﻓﻴﻠﻢ ﺭﺍ ﺍﻟﮕﻮﺑﺮﺩﺍﺭﻱ ﻣﻲ‌ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﻲ‌ﮔﻴﺮﻧﺪ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻧﻮﻋﻲ ﮐﭙﻲ‌ﺑﺮﺩﺍﺭﻱ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﻓﺮﺿﻲ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲ‌ﺩﻫﻨﺪ.

تلاش برای ارتباط برقرار کردن با کسی که به جای گوش دادن به حرف های شما فقط ادای گوش دادن را در می آورد ممکن است نا امید کننده باشد.بسیار راحت است که مشکلات خود را به والدی بگوید که واقعا گوش می کند .گاهی اوقات سکوت همدلانه تنها چیزی است که کودک نیاز دارد

ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎﻱ ﺗﺮﺳﻨﺎﮎ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﺭﻭﻱ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﭼﻮﻥ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﻴﻦ ﺧﻴﺎﻝ ﻭ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻧﻤﻲ‌ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻣﻨﻔﻲ ﺍﻳﻦ‌ﮔﻮﻧﻪ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎ ﺭﻭﻱ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﺍﻣﺎ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﮐﻠﻲ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎﻱ ﺗﺮﺳﻨﺎﮎ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﺯ ﻫﺪﻓﻲ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺍﻳﻦ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﺮﺭﺳﻲ ﮐﺮﺩ. ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺍﻳﻦ‌ﮔﻮﻧﻪ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺭﻋﺐ ﻭ ﻭﺣﺸﺖ ﻭ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺩﺭ ﺑﻴﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺟﺎﻱ ﺁﺭﺍﻡ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻭ ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﺣﺎﻝ ﻟﺬﺕ، ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺩﻳﺪﻥ ﻓﻴﻠﻤﻲ ﺗﺮﺳﻨﺎﮎ ﻭ ﻣﻬﻴﺞ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺍﻣﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﻓﻴﺰﻳﮑﻲ ﻭ ﺟﺴﻤﻲ ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﻣﻀﺮﻱ ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻭﻗﻮﻉ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺜﻞ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺿﺮﺑﺎﻥ ﻗﻠﺐ ﻭ ﺑﺎﻻ ﺭﻓﺘﻦ ﻓﺸﺎﺭﺧﻮﻥ ﻭ ﺣﺘﻲ ﻟﺮﺯﺵ ﺩﺳﺖ.ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻣﻬﻢ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎﻱ ﺗﺮﺳﻨﺎﮎ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ‌ﮔﻮﻧﻪ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺨﺘﻦ ﺑﺮﺧﻲ ﻭﺍﮐﻨﺶ‌ﻫﺎﻱ ﺍﺿﻄﺮﺍﺑﻲ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﮐﺴﺎﻧﻲ ﮐﻪ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺷﺎﻫﺪ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻃﻮﻻﻧﻲ‌ﻣﺪﺗﻲ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩ. ﻭﻗﺘﻲ ﻣﻲ‌ﺗﺮﺳﻴﻢ، ﻫﻮﺭﻣﻮﻥ ﺁﺩﺭﻧﺎﻟﻴﻦ ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﺗﺮﺷﺢ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﮐﺴﺎﻧﻲ ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻟﺬﺕ‌ﺑﺨﺶ ﺍﺳﺖ.ﻣﺸﮑﻞ ﺑﻌﺪﻱ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻲ‌ﺧﻮﺍﺑﻲ ﺍﺳﺖ. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﻓﻴﻠﻢ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺩﻳﺪﻥ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﻣﻬﻴﺞ ﻭ ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﺣﺎﻝ ﺗﺮﺳﻨﺎﮎ ﻓﺮﺩ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺐ ﻳﺎ ﭼﻨﺪ ﺷﺐ ﺑﻌﺪ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﺗﺮﺱ ﻭ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺩﭼﺎﺭ ﺑﻲ‌ﺧﻮﺍﺑﻲ ﺷﻮﺩ. ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺳﻼﻣﺖ ﺟﺴﻤﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻣﻲ‌ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ ﺍﻣﺎ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﺍﻳﻦ‌ﮔﻮﻧﻪ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎ ﺭﻭﻱ ﺍﻟﮕﻮﻱ ﺧﻮﺍﺏ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺑﺪﻱ ﻣﻲ‌ﮔﺬﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺍﺧﺘﻼﻝ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ، ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﻲ ﺭﻭﻱ ﺭﺷﺪﺷﺎﻥ ﻣﻲ‌ﮔﺬﺍﺭﺩ.

ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎﻱ ﺗﺮﺳﻨﺎﮎ ﺩﺭ ﺭﻭﺣﻴﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﭼﻪ ﺗﺎﺛﻴﺮﻱ ﻣﻲ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ

ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺯﻳﺮ 10 ﺳﺎﻟﻲ ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪ ﺍﻳﻦ‌ﮔﻮﻧﻪ ﻓﻴﻠﻢ‌ﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺟﺪﻱ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﺩﻩ ﺳﻨﻲ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﻣﻌﺎﻧﻲ ﻣﻨﺘﻘﻞ‌ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻓﻴﻠﻢ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﻟﮕﻮﭘﺬﻳﺮﻱ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻭﻗﺘﻲ ﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﺻﺤﻨﻪ‌ﻫﺎﻱ ﻣﻬﻴﺠﻲ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻣﻲ‌ﺷﻮﻧﺪ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﻓﻴﻠﻢ ﺭﺍ ﺍﻟﮕﻮﺑﺮﺩﺍﺭﻱ ﻣﻲ‌ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﻲ‌ﮔﻴﺮﻧﺪ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻧﻮﻋﻲ ﮐﭙﻲ‌ﺑﺮﺩﺍﺭﻱ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﻓﺮﺿﻲ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲ‌ﺩﻫﻨﺪ.

ﺍﺯ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﺗﻮﻥ ﭘﯿﻨﻮﮐﯿﻮ ﺭﻭ ﺩﯾﺪﻩ، ﺗﺎ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯽ‌ﮔﻪ، ﺧﻮﺩﺵ ﻣﯽ‌ﺭﻩ ﺟﻠﻮﯼ ﺁﯾﻨﻪ، ﺑﻪ ﺩﻣﺎﻍ‌ﺍﺵ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻪ، ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ‌ﺍﺵ ﺭﻭ ﻣﯽ‌ﮔﯿﺮﻩ ﻭ ﻣﯽ‌ﭘﺮﺳﻪ: ﻣﺎﻣﺎﻥ، ﺩﻣﺎﻍ‌ﺍﻡ ﮐﻮﭼﯿﮑﻪ؟ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻓﻘﻂ ﺑﻬﺶ ﻣﯽ‌ﺧﻨﺪﻡ.ﮔﺎﻫﯽ ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎ، ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺴﻮﺍﮎ ﺯﺩﻥ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ، ﻧﻨﻮﺷﺘﻦ ﺗﮑﺎﻟﯿﻒ، ﺟﻤﻊ ﻭ ﺟﻮﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺗﺎﻕ ﻭ …، ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯽ‌ﮔﻮﯾﻨﺪ ﻭ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻭﺍﮐﻨﺶ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﻫﺎ ﻫﻢ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﮐﺮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ ﺟﻤﻼﺗﯽ ﻣﺜﻞ «ﭼﺮﺍ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯽ‌ﮔﯽ؟»، «ﺩﺭﻭﻍ‌ﮔﻮﯾﯽ ﮐﺎﺭ ﺑﺪﯾﻪ»، «ﺍﮔﻪ ﻫﻤﻪ‌ﺍﺵ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﮕﯽ»، «ﮐﺴﯽ ﺣﺮﻑ‌ﺍﺕ ﺭﻭ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﯽ‌ﮐﻨﻪ» ﻭ «ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ» ﺍﺳﺖ.ﺍﻣﺎ ﺷﻤﺎ ﻣﺎﻣﺎﻥ‌ﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺑﺎ‌ﻫﺎﯼ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﻢ‌ﺩﻭﺭﻩ ﭘﯿﻨﻮﮐﯿﻮ ﻭ ﭘﺪﺭﮊﭘﺘﻮ ﻫﺴﺘﯿﺪ، ﺗﺎ‌ﺑﻪ‌ﺣﺎﻝ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﮐﻮﺩﮎ ﺷﻤﺎ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯽ‌ﮔﻮﯾﺪ؟

ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯽ‌ﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ:

۱) ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺭﺍﺳﺖ ﮔﻔﺘﻦ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﯾﮏ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺧﺎﺹ‌، ﺗﻨﺒﯿﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.

۲) ﻗﺼﺪ ﺣﻔﻆ ﺁﺑﺮﻭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﯾﺎ ﻣﯽ‌ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﻨﺪ.

۳) ﻣﯽ‌ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺍﺣﺖ‌ﺗﺮ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ.

ﺍﻣﺎ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯽ‌ﮔﻮﯾﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺍﻟﮕﻮﺑﺮﺩﺍﺭﯼ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ.

ﭼﻪ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺮ ﻣﺪﺍﺭ ﺩﺭﻭﻍ ﻧﭽﺮﺧﺪ؟

۱) ﺑﻪ ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎ ﺟﺮﺍﺕ ﺑﺪﻫﯿﻢ

ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺟﺮﺍﺕ ﺭﺍﺳﺘﮕﻮﯾﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ، ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺁﻥ‌ﭼﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ، ﻭﺍﮐﻨﺶ ﺷﺪﯾﺪﯼ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪ، ﺍﻭ، ﮐﻢ‌ﮐﻢ ﻣﯽ‌ﺁﻣﻮﺯﺩ ﮐﻪ ﺭﺍﺳﺖ ﻧﮕﻮﯾﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺫﻫﻨﯿﺖ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﯽ‌ﺁﯾﺪ ﮐﻪ «ﺷﺎﯾﺪ ﺍﺻﻼ ﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ ﺑﺎﺑﺎ ﻧﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﺸﻮﻡ.» ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺟﺮﺍﺕ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺗﻨﺒﯿﻪ ﻧﮑﺮﺩﻥ ﺍﻭ ﻧﯿﺴﺖ ﺍﻣﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ، ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻋﻤﻠﯽ ﮐﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ، ﻫﻢ‌ﺧﻮﺍﻧﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ، ﺟﺰﻭ ﺁﻥ ﺩﺳﺘﻪ ﺍﺯ ﻭﺍﻟﺪﯾﻨﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮐﻮﭼﮏ‌ﺗﺮﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﮐﻮﺩﮎ، ﻭﺍﮐﻨﺶ ﺷﺪﯾﺪ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪ، ﺍﻭ، ﺟﺮﺍﺕ ﺭﺍﺳﺖ ﮔﻔﺘﻦ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﯽ‌ﺩﻫﺪ.

۲) ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻭ ﺗﻨﺒﯿﻪ ﻫﻢ‌ﺯﻣﺎﻥ

ﮐﻮﺩﮎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﺒﺎﻝ ﮐﺎﺭ ﺑﺪ ﯾﺎ ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ، ﺑﻪ‌ﻃﻮﺭ ﻗﻄﻊ، ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ، ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻋﻤﻞ ﺍﻭﺳﺖ، ﻧﻪ ﮐﻢ‌ﺗﺮ ﻭ ﻧﻪ ﺑﯿﺶ‌ﺗﺮ ﻭ ﻣﻬﻢ‌ﺗﺮ ﺍﯾﻦ‌ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﯿﺎﻣﻮﺯﺩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﮕﻮﯾﺪ، ﺩﻭ ﺑﺎﺭ ﺗﻨﺒﯿﻪ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ؛ ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ، ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ، ﻫﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮐﺎﺭ ﺑﺪ ﻭ ﻫﻢ ﺩﺭﻭﻏﮕﻮﯾﯽ ﺍﺵ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺭ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻣﻮﺭﺩ، ﺗﻨﺒﯿﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺎﺭ ﺑﺪ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻣﯽ‌ﮐﻨﯿﺪ، ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺭﻭﻍ‌ﮔﻮﯾﯽ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻣﯽ‌ﮐﻨﯿﺪ، ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﭼﻮﻥ ﺩﺭﻭﻍ‌ﮔﻮﯾﯽ، ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺟﺪﯾﺪ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭﯼ ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ.ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺭﺍﺳﺖ‌ﮔﻮﯾﯽ، ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻨﺒﯿﻪ ﺩﺭ ﻗﺒﺎﻝ ﮐﺎﺭ ﺑﺪﺵ، ﻣﻌﺎﻑ ﮐﻨﯿﺪ. ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ؛ ﺍﯾﻦ ﺳﺒﺐ ﻧﻤﯽ‌ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻍ‌ﮔﻮﯾﯽ ﺭﻭﯼ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ، ﺑﻠﮑﻪ ﻣﯽ‌ﻓﻬﻤﺪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ، ﺑﺎ ﻋﻤﻞ، ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺣﺎﻟﺖ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺣﺘﯽ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ، ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺭﺍﺳﺖ‌ﮔﻮﯾﯽ، ﺗﺸﮑﺮ ﻫﻢ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ.

ﮐﺪﺍﻡ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﺎﺭﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﻧﺪ؟

ﮐﻮﺩﮎ ﻳﮏ ﺳﺎﻟﻪ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﻪ‌ﺻﻮﺭﺕ ﺗﮏ‌ﮐﻠﻤﻪ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻲ‌ﮐﻨﺪ. ﻭﻗﺘﻲ ﺳﻨﺶ ﺑﻪ ﻳﮏ ﺳﺎﻝ ﻭ ﻧﻴﻢ ﻣﻲ‌ﺭﺳﺪ، ﺗﻌﺪﺍﺩ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻲ‌ﻳﺎﺑﺪ ﻭ ﺩﺭ 2 ﺳﺎﻟﮕﻲ ﻣﻲ‌ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺟﻤﻠﻪ‌ﻫﺎﻱ 2 ﮐﻠﻤﻪ‌ﺍﻱ ﺑﮕﻮﻳﺪ. ﺑﻪ‌ﺗﺪﺭﻳﺞ ﺩﺍﻣﻨﻪ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭ ﺟﻤﻠﻪ‌ﻫﺎ ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﮐﺎﻣﻞ‌ﺗﺮ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ. ﻫﺮ ﮐﻮﺩﮐﻲ ﺭﺷﺪ ﺯﺑﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﺜﻞ ﺳﺎﻳﺮ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ‌ﻫﺎﻱ ﺭﺷﺪﻱ- ﺣﺮﮐﺘﻲ ﺩﺭ ﺳﻦ ﻣﺸﺨﺼﻲ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﻲ‌ﮔﺬﺍﺭﺩ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ‌ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻣﺜﺎﻝ ﺯﺩﻡ، ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ‌ﻫﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﺭﺷﺪ ﺯﺑﺎﻥ ﺑﺮﻭﺯ ﻣﻲ‌ﮐﻨﺪ. ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪ‌ﻫﺎ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻲ‌ﮐﻨﺪ ﮐﻮﺩﮎ ﺗﺎﺧﻴﺮ ﮔﻔﺘﺎﺭﻱ ﺩﺍﺭﺩ ﻳﺎ ﻧﻪ. ﻣﺜﻼ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ 2 ﺳﺎﻟﮕﻲ ﻫﻨﻮﺯ ﮐﻮﺩﮐﻲ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﺗﮏ‌‌ﮐﻠﻤﻪ ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﺎﻳﺪ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﺎﺭﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﮐﻨﻨﺪ.

ﻳﻌﻨﻲ ﻓﻘﻂ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ؟ ﻗﺎﺑﻞ‌ﻓﻬﻢ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﮐﻠﻤﺎﺗﻲ ﮐﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﻣﻲ‌ﮔﻮﻳﺪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﺎﺭﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﻧﻴﺎﺯ ﻧﺪﺍﺭﺩ؟

ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺭﺷﺪ ﺯﺑﺎﻥ، ﺻﺪﺍﻫﺎﻱ ﺗﻮﻟﻴﺪﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻫﻢ ﺩﻗﻴﻖ‌ﺗﺮ ﻭ ﻣﻔﻬﻮﻣﻲ‌ﺗﺮ ﻣﻲ‌ﺷﻮﻧﺪ. «ﻡ»، «ﺏ» ﻭ «ﺩ» ﺟﺰﻭ ﺻﺪﺍﻫﺎﻳﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻲ‌ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺻﺪﺍﻫﺎﻳﻲ ﻣﺜﻞ «ﮎ» ﻭ «ﮒ» ﻭ «ﺱ» ﻭ «ﺯ» ﺩﻳﺮﺗﺮ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻲ‌ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺻﺪﺍ، «ﺭ» ﻫﺴﺖ. ﺭﺷﺪ ﺍﻳﻦ ﺻﺪﺍﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ. ﺑﺮﺧﻲ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺻﺪﺍﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺿﻮﺡ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﻤﻲ‌ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻣﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﻗﺖ ﻣﻲ‌ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﺷﺎﻥ ﻭﺍﺭﺩ ﭘﻴﺶ‌ﺩﺑﺴﺘﺎﻧﻲ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻱ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺸﮑﻞ ﮔﻔﺘﺎﺭﻱ ﮐﻮﺩﮎ ﻣﻲ‌ﺷﻮﻧﺪ. ﺍﻳﻦ ﺗﺎﺧﻴﺮ ﻭ ﺑﻲ‌ﺗﻮﺟﻬﻲ ﺩﺭ ﺗﺤﺼﻴﻞ ﮐﻮﺩﮎ ﻣﺸﮑﻞ‌ﺁﻓﺮﻳﻦ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.

ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺩﻻﻳﻠﻲ ﺳﻦ ﻃﻼﻳﻲ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﮔﺬﺷﺖ، ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺻﻼﺡ‌ﺷﺪﻧﻲ ﻧﻴﺴﺖ؟

ﺣﺘﻲ ﺩﺭ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻧﻲ ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻼﺗﻲ ﺩﺭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﻣﺎ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺳﺨﺖ‌ﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﭼﻮﻥ ﻋﺎﺩﺕ‌ﻫﺎﻱ ﻏﻠﻂ ﮔﻔﺘﺎﺭﻱ ﺑﻪ ﺣﺪﻱ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﻧﻔﻮﺫ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﻓﺮﺩ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺗﺮﮎ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ.

ﺁﻳﺎ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ‌ﻫﺎﻱ ﺧﺎﺻﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻮﺩﮎ ﺩﭼﺎﺭ ﺗﺎﺧﻴﺮ ﮔﻔﺘﺎﺭﻱ ﺷﻮﺩ؟

ﺣﺘﻲ ﺍﮔﺮ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ ﺑﻪ‌ﻃﻮﺭ ﻛﺎﻣﻞ ﻭﻗﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﻛﺎﺭ ﻳﺎ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻱ ﺍﺯ ﻧﻮﺯﺍﺩﺗﺎﻥ ﺑﻜﻨﻴﺪ ﻳﺎ ﺣﺘﻲ ﺳﻌﻲ ﻛﻨﻴﺪ ﻃﻮﺭﻱ ﻭﻗﺖ‌ﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻛﺎﺭ ﺑﺮﺳﻴﺪ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻛﻨﻴﺪ ﭼﻴﺰﻱ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ‌ﺍﻳﺪ.ﺑﺮﺍﻱ ﺗﺼﻤﻴﻢ‌ﮔﻴﺮﻱ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﻦ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺗﺎﻥ ﺗﻮﺍﺯﻥ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻛﻨﻴﺪ. ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺷﺨﺼﻲ ﻭ ﺧﺼﻮﺻﻲ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﺳﻬﻮﻟﺖ ﺩﺭ ﺗﺼﻤﻴﻢ‌ﮔﻴﺮﻱ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺯﻳﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ:

ﭘﻮﻝ

ﺑﺮﺍﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ، ﺛﺒﺎﺕ ﻣﺎﻟﻲ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﮔﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﻛﺎﺭ ﻧﻜﻨﻴﺪ ﺁﻳﺎ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﻣﺎﻟﻲ ﺩﭼﺎﺭ ﻣﺸﻜﻞ ﻣﻲ‌ﺷﻮﻳﺪ؟ ﺍﮔﺮ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲ‌ﺩﻫﻴﺪ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻤﺎﻧﻴﺪ ﺁﻳﺎ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﻣﺎﻟﻲ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻛﻤﺒﻮﺩ‌ﻫﺎﻱ ﻣﺎﻟﻲ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺷﺪ؟ ﺍﮔﺮ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺮ ﻛﺎﺭ ﺑﺮﻭﻳﺪ ﭼﻘﺪﺭ ﭘﻮﻝ ﺑﻪ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ؟

ﺍﻭﻟﻮﻳﺖ‌ﻫﺎ

ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺭﺍ ﻣﻲ‌ﺗﻮﺍﻥ ﺫﻛﺮ ﻛﺮﺩ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ: ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ، ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﺧﻼﻕ ﺑﻮﺩﻥ، ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻳﻚ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺭﺍﺣﺖ، ﺭﺷﺪ ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻛﻮﺩﻙ، ﺍﺳﺘﻘﻼﻝ، ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﻫﻤﺴﺮﺗﺎﻥ، ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺷﻐﻠﻲ، ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ، ﻓﻮﺍﻳﺪ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﺍﺯ ﺳﻼﻣﺖ، ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﺭﺷﺪ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺩﻳﮕﺮ. ﺍﻭﻟﻮﻳﺖ‌ﻫﺎﻳﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﻛﻨﻴﺪ ﻭ ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﻛﺪﺍﻣﻴﻚ ﺩﺭ ﺻﺪﺭ ﻟﻴﺴﺖ ﺷﻤﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ‌ﮔﻴﺮﺩ.

ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺍﺣﺴﺎﺳﻲ

ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺭﺍ ﺑﻲ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺗﻠﻘﻲ ﻧﻜﻨﻴﺪ. ﺍﮔﺮ ﺗﺼﻤﻴﻤﻲ‌ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺁﺯﺍﺭ ﺭﻭﺣﻲ ﺷﻤﺎ ﺷﻮﺩ، ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ، ﻫﻤﺴﺮﺗﺎﻥ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺗﺎﻥ ﺭﻧﺞ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺑﺮﺩ. ﺩﺭ ﻛﺪﻡ ﻧﻘﺶ  ﻣﺎﺩﺭ ﻳﺎ ﻛﺎﺭﻣﻨﺪ  ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺭﺍﺣﺘﻲ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻴﺪ؟ ﻛﺪﺍﻡ ﻳﻚ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺩﺍﺭﺩ؟ ﺍﮔﺮ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺮ ﻛﺎﺭ ﺑﺮﻭﻳﺪ ﺁﻳﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ‌ﻛﻪ ﺍﺯ ﻓﺮﺯﻧﺪﺗﺎﻥ <ﻏﺎﻓﻞ> ﺷﺪﻩ‌ﺍﻳﺪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﻤﻲ‌ﻛﻨﻴﺪ؟ ﺍﮔﺮ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﻣﻨﺰﻝ ﻛﺎﺭ ﻧﻜﻨﻴﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍﺿﻲ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺑﻮﺩ؟ ﭼﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﻲ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﮔﺮ ﺍﻭﻟﻴﻦ‌ﻫﺎﻱ ﻓﺮﺯﻧﺪﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﻴﺪ: ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺧﻨﺪﻩ، ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻗﺪﻡ، ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻛﻠﻤﻪ؟ ﺁﻳﺎ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻓﺮﺯﻧﺪﺗﺎﻥ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ ﺣﺴﺎﺩﺕ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﻛﺮﺩ؟

برﺧﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ‌ﻫﺎ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﯾﺎ ﭘﺮﺩﺍﺯﯼ ﻭ ﺧﯿﺎﻝ ﭘﺮﺩﺍﺯﯼ ﮐﻤﮏ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺑﻪ ﺫﻫﻦ ﺩﺭ ﺧﻠﻖ ﺍﯾﺪﻩ‌ﻫﺎﯼ ﻧﻮ ﻭ ﺟﺪﯾﺪ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ ﻭ ﺧﻼﻗﯿﺖ ﻓﺮﺩ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻣﯽ‌ﺩﻫﺪ.ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺱ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﺎ ﺑﯿﺎﻥ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ‌ﺁﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺕ ﻧﻈﺮ ﺩﻭﻡ ﺑﻪ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﻧﺰﺩﯾﮏ‌ﺗﺮ ﺍﺳﺖ، ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ: ﻫﺮ ﭼﻪ ﺭﻭﯾﺎﻫﺎ ﻭ ﺧﯿﺎﻝ ﭘﺮﺩﺍﺯﯼ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻼﻗﯿﺖ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﮑﻞ ﻣﯽ‌ﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺩﺭ ﺗﮑﻨﯿﮏ‌ﻫﺎﯼ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺧﻼﻗﯿﺖ ﺍﺯ ﺭﻭﯾﺎ ﭘﺮﺩﺍﺯﯼ ﻧﯿﺰ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻓﺮﺩ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ ﺗﻤﺎﻡ ﺭﻭﯾﺎﻫﺎ ﻭ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺁﻥ ﻓﮑﺮﻫﺎ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺧﻨﺪﻩ ﺩﺍﺭ ﻭ ﺑﯽ‌ﻣﻌﻨﺎ ﺑﺎﺷﺪ.  ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺗﮑﻨﯿﮏ‌ﻫﺎﯼ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺧﻼﻗﯿﺖ ﺭﻭﯾﺎ ﭘﺮﺩﺍﺯﯼ ﺍﺳﺖ، ﮔﻔﺖ: ﺭﻭﯾﺎ ﭘﺮﺩﺍﺯﯼ ﺑﻪ ﺷﺮﻃﯽ ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺧﻼﻗﯿﺖ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺜﺒﺖ ﻭ ﺟﻬﺖ ﺩﺍﺭ ﻭ ﺭﻭﯾﺎﻫﺎ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺧﻠﻖ ﯾﮏ ﺧﻼﻗﯿﺖ ﻣﺜﺒﺖ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺑﯿﺎﻥ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﯽ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ‌ﻫﺎ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺩﺭﮎ ﺩﺭﺳﺘﯽ ﺍﺯ ﻧﺤﻮﻩ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﺧﯿﺎﻝ ﭘﺮﺩﺍﺯﯼ‌ﻫﺎﯼ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺩﯾﺪ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﺁﻣﯿﺰ ﺑﺎ ﮐﻮﺩﮎ ﺧﯿﺎﻝ ﭘﺮﺩﺍﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ، ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ: ﺑﺮﺧﯽ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺩﯾﺪ ﻣﻨﻔﯽ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﻫﺪﺍﯾﺖ ﺭﻭﯾﺎﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﺴﯿﺮ ﺭﺷﺪ ﻭ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺧﻼﻗﯿﺖ ﮐﻮﺩﮎ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﯿﺎﻝ ﭘﺮﺩﺍﺯﯼ ﻣﻨﻊ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ.

ﺍﮔﺮ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﯾﺪ ﺑﻪ ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎ ﭘﻮﻝ ﻫﺪﯾﻪ ﺑﺪﻫﯿﺪ، ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻫﺪﯾﻪ‌ﻫﺎﯼ ﺧﻼﻗﺎﻧﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﺪ. ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﮏ‌ﺗﺮ ﮐﻪ ﺍﺭﺯﺵ ﭘﻮﻝ ﺭﺍ ﺩﺭﮎ ﻧﻤﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﺎ ﻫﺪﯾﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻣﯽ‌ﺷﻮﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺪﯾﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎ ﺑﻪ ﻟﺒﺎﺱ ﻭ ﺍﺳﺒﺎﺏ‌ﺑﺎﺯﯼ ﺧﺘﻢ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ ﻭ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ ﻫﺪﯾﻪ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﮐﺎﺭ ﺁﺳﺎﻧﯽ ﻧﯿﺴﺖ. ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ  ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻫﺪﯾﻪ‌ﺍﯼ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻫﺴﺘﯿﺪ، ﺍﯾﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩﻫﺎﯼ ﺑﺎﻭﺭﻧﮑﺮﺩﻧﯽ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ.

ﻧﯽ‌ﻧﯽ‌ﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ

 ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ ﺑﺎﺑﺎﯼ ﻧﻮﺯﺍﺩ ﻭ ﭘﺪﺭﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺑﺰﺭﮔﺶ ﻫﺮ ﭼﻪ ﮐﻪ ﻻﺯﻡ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺧﺮﯾﺪﻩ‌ﺍﻧﺪ. ﻫﻤﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻣﺪﻥ ﺑﭽﻪ‌ ﺗﺎﺯﻩ ﺫﻭﻕ‌ﺯﺩﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺳﯿﺴﻤﻮﻧﯽ‌ﺍﺵ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻟﺒﺎﺱ‌ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻧﯿﺎﺯﺵ ﺍﺳﺖ. ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ‌ﻫﺎ ﺭﺍ ﻭﻗﺖ ﻧﻤﯽ‌ﮐﻨﺪ ﺑﭙﻮﺷﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﯽ‌ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﻟﺒﺎﺱ ﺧﺮﯾﺪﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻮﺯﺍﺩ ﺍﺻﻼ ﺑﻪ ﺻﻼﺡ ﻧﯿﺴﺖ. ﻣﮕﺮ ﺍﯾﻦ‌ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﯿﺪ ﻭﺳﺎﯾﻞ ﺗﺰﺋﯿﻨﯽ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺑﺨﺮﯾﺪ. ﯾﮏ ﺗﻞ ﺑﺎﻣﺰﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺧﺘﺮﻫﺎ ﻭ ﮐﻼﻩ ﯾﺎ ﺷﺎﻝ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺴﺮﻫﺎ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﻮﺑﯽ ﺍﺳﺖ. ﻫﺪﯾﻪ ﺧﻼﻗﺎﻧﻪ‌ﺗﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻮﺯﺍﺩ ﯾﮏ ﮐﺘﺎﺏ ﺍﺳﺖ. ﻣﺜﻼ ﮐﺘﺎﺏ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻫﻮﺵ ﻧﻮﺯﺍﺩ ﯾﺎ ﮐﺘﺎﺏ‌ﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﺩ ﻣﺎﺩﺭﺍﻧﯽ ﻣﯽ‌ﺧﻮﺭﺩ ﮐﻪ ﻧﻮﺯﺍﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻫﺪﯾﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻮﺯﺍﺩﻫﺎﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺍﮔﺮ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻫﺪﯾﻪ‌ﺍﯼ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﯼ ﻣﯽ‌ﮔﺮﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺭﺩ ﻧﻮﺯﺍﺩ ﺑﺨﻮﺭﺩ، ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﭘﻮﺷﮏ ﺑﺨﺮﯾﺪ. ﭘﻮﺷﮏ ﮔﺮﺍﻥ‌ﺗﺮ ﺍﺯ ﭼﯿﺰﯼ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ‌ﮐﻨﯿﺪ ﻭ ﯾﮏ ﺑﺴﺘﻪ ﭘﻮﺷﮏ ﭼﯿﺰﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻧﻮﺯﺍﺩﯼ ﻻﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ. ﯾﺎﺩﺗﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻫﺮ ﻧﻮﺯﺍﺩ ﺍﺯ ﭘﻮﺷﮏ ﺧﺎﺹ ﺑﺎ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺧﺎﺻﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ. ﭘﺲ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺧﺮﯾﺪ ﺍﺯ ﻣﺎﻣﺎﻥ ﻧﯽ‌ﻧﯽ ﺑﭙﺮﺳﯿﺪ ﭼﻪ ﭘﻮﺷﮑﯽ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﻣﯽ‌ﮔﯿﺮﺩ.

ﻓﯿﻨﮕﯿﻠﯽ‌ﻫﺎﯼ ﻧﻮﭘﺎ

 ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎﯼ ﯾﮏ ﺗﺎ 3 ﺳﺎﻝ ﺑﻪ ﺳﻨﯽ ﺭﺳﯿﺪﻩ‌ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺳﺒﺎﺏ‌ﺑﺎﺯﯼ ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺧﯿﻠﯽ‌ﻫﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻥ‌ﻫﺎ ﻫﺪﯾﻪ ﺍﺳﺒﺎﺏ‌ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽ‌ﺁﻭﺭﻧﺪ. ﺷﻤﺎ ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﺍﺯ ﻭﺳﺎﯾﻞ ﺧﻼﻗﺎﻧﻪ‌ﺗﺮﯼ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﯿﺪ. ﯾﮏ ﺳﺖ ﺣﻤﺎﻡ ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺏ ﺣﻤﺎﻡ ﻭ ﻋﺮﻭﺳﮏ ﺣﻤﺎﻡ ﺩﺍﺭﺩ ﮔﺰﯾﻨﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﻤﺎﻡ‌ﺭﻓﺘﻦ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ. ﺍﺳﺘﯿﮑﺮ‌ﻫﺎﯼ ﺩﯾﻮﺍﺭﯼ ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﭽﻪ ﺭﺍ ﺯﯾﺒﺎ‌ﺗﺮ ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻗﺒﻠﺶ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺗﺎﻕ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻩ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﯿﺪ ﻣﻨﺎﺳﺐ‌ﺗﺮﯾﻦ ﺭﻧﮓ ﻭ ﻣﺪﻝ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﯿﺪ. ﺭﻭﮐﺶ ﻣﻠﺤﻔﻪ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ. ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﺍﺯ ﻃﺮﺡ‌ﻫﺎ ﻭ ﺭﻧﮓ‌ﻫﺎﯼ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﺑﺎ ﺍﺗﺎﻗﺶ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﯿﺪ. ﮐﻮﺩﮎ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﻦ ﺍﺯ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺻﺪﺍ ﻫﻢ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﯽ‌ﺁﯾﺪ. ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﯾﮏ ﮔﯿﺘﺎﺭ، ﺍﺭﮒ ﯾﺎ ﻫﺮ ﺁﻟﺖ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﯾﺪ ﻭ ﺻﺪﺍﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺑﺨﺮﯾﺪ. ﻭﺳﺎﯾﻞ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﻮﭼﮏ ﻫﻢ ﻫﺪﯾﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎﺳﺖ. ﺗﺎﺏ‌ﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﮏ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﺭﻓﯿﮑﺲ ﻭ ﭼﻬﺎﺭﭼﻮﺏ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﻭﺻﻞ ﻣﯽ‌ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺍﺳﺐ‌ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﺎﺏ ﻣﯽ‌ﺧﻮﺭﻧﺪ ﻫﻢ ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎ ﺭﺍ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ.

ﮔﺎﻫﻲ ﮔﻴﺞ ﻣﻲ‌ﺷﻮﻳﺪ؛ ﺩﺭﺳﺖ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻟﺤﻈﻪ‌ﺍﻱ ﻛﻪ ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻛﻮﭼﻚ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ ﻭ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺟﺪ ﻣﻲ‌ﺁﻭﺭﺩ، ﺑﻪ ﻳﻚ ﻫﻴﻮﻻ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ ﻭ ﻛﻼﻓﻪ‌ﺗﺎﻥ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﻧﻴﻤﻪ ﭘﺮ ﻟﻴﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ.ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻥ ﻫﻤﻴﻦ ﺁﺯﺍﺭﻫﺎﻱ ﻛﻮﺩﻛﺎﻧﻪ ﻣﻲ‌ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻥ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮﻱ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺍﺯ ﺭﺷﺪ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﺭﺷﺪﻱ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺩﺭﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻛﻨﻨﺪﻩ‌ﺗﺎﻥ ﻣﻲ‌ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻛﺎﻣﻞ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﻓﺮﺯﻧﺪﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺭﻭﻱ ﭘﺎﻳﻪ‌ﻫﺎﻳﻲ ﺍﻣﻦ ﻭ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻨﺎ ﻛﻨﺪ.

ﺑﺎ ﺍﻭ ﭼﻪ ﻛﻨﻢ؟

ﺁﺭﺍﻡ ﺑﺎﺷﻴﺪ؛ ﻭﻗﺘﻲ ﻣﭻ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺩﺭﻭﻏﮕﻮﻱ‌ﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻴﺪ، ﺳﻦ ﻭ ﺳﺎﻝ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﻜﻨﻴﺪ. ﺑﺮﺍﻱ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻓﻜﺮ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻛﺮﺩﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺫﻫﻦ‌ﺗﺎﻥ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻛﻨﻴﺪ ﻭ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻧﻜﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﭼﺮﺍ ﺻﺎﺩﻕ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﻲ ﻛﻨﻴﺪ، ﺣﺮﻑ‌ﻫﺎﻱ ﻛﻮﺩﻙ‌ﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﻮﻳﺪ. ﺑﺮﺍﻱ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺑﺮ ﺍﻭ ﺍﻭﻝ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎﻳﺶ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻮﻳﺪ. ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻫﺮ ﻓﺮﺩ ﻣﻌﺎﻧﯽ ﻭ ﺷﮑﻞ‌ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ .

ما قربانی وقایعی هستیم که از گذشته درون ذهن ما کاشته شده است.تقریبا بذر تمام بدبختی های ما در سال های اولیه زندگی کاشته شده است ، زمانی که شروع با مراوده و تعامل با افرادی کرده ایم که نه تنها کشف کرده بودند چه چیزی برای خودشان درست است ، بلکه متاسفانه فکر میکردند می دانند چه چیزی برای ما نیز خوب است .مسلح به این کشف و به پیروی از سنت تخریبگری که برای هزاران سال بر تفکر ما حاکم بوده است. پدر و مادر و اطرافیان احساس وظیفه میکردند ما را به کاری مجبور سازند که به نظرشان درست است و از طرف فرزندان همیشه با مقاومت روبرو میشوند. ما باور های درست به فرزندان خودمان هدیه دهیم آنها خالق ثروت و زندگی خود خواهند شد .

ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺩﻭﺭﻩ‌ﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ‌ﺷﺎﻥ، ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ ﺭﺍ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﺧﺘﻼﻝ ﺑﺎ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺳﻦ، ﺩﺭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ، ﺑﯿﺶ‌ﺗﺮ ﺍﺯ ﭘﺴﺮﺍﻥ ﺩﯾﺪﻩ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ. ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ، ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﮐﻮﺩﮎ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻭ ﺗﺼﻮﺭ ﺑﺪﯼ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ، ﺯﻣﺎﻧﯽ‌ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭﺝ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ، ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ.ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﯽ ﻭ ﺯﯾﺴﺘﯽ، ﺑﯿﺶ‌ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﺭ ﺑﺮﻭﺯ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ ﻧﻘﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ ﮐﻮﺩﮐﯽ، ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎﯼ ﻣﻨﻔﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ‌ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ‌ ﺩﺭ ﺍﺩﻭﺍﺭ ﺁﯾﻨﺪﻩ، ﻋﺪﻡ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﯼ‌ﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﯽ ﻣﻮﺍﻗﻊ ﺣﺘﯽ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ.ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ، ﺑﻠﻜﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻗﺎﺑﻞ ﻋﻼﺟﻲ ﺍﺳﺖ، ﻣﺒﺘﻼ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ ﭘﻨﺞ ﺩﺭﺻﺪ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﻭ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﺯ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﺭﻧﺞ ﻣﻲ ﺑﺮﻧﺪ. ﻛﻮﺩﻛﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺯﻳﺮ ﻓﺸﺎﺭ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺧﻄﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺍﺧﺘﻼﻻﺕ ﺗﻮﺟﻪ، ﻳﺎﺩﮔﻴﺮﻱ ﻳﺎ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺟﻨﺒﻪ ﺧﺎﻧﻮﺩﺍﮔﻲ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﻭ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﺑﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﺩ .

کودکان چرا و چگونه رفتار میکنند؟

شیوه عملکرد ذهن کودکان چگونه است ؟

تئوری انتخاب به ما میگوید .

هرآنچه از کودکان سر میزند یک رفتار است .

مثل :

۱. غذا خوردن     ۲. عصبانی شدن    ۳. دعوا کردن    ۴. شاد بودن     ۵. گریه کردن و غمگین شدن و افسردگی

همه این رفتار ها از درون کودکان ما برانگیخته میشوند برای رسیدن به هدفی 

که هدف هر رفتار ارضای یکی از پنج نیاز اصلی است

نیاز های اصلی :

۱. عشق و احساس تعلق    ۲. قدرت     ۳. تفریح ، شادی    ۴. آزادی    ۵. بقا و زنده ماندن

تئوری انتخاب به ما میگوید هنگامی که کودکان در ارضای نیاز های خود ناکام میشوند

دست به رفتار میزنند یعنی ، یک عمل خاصی را برای برخورد انتخاب میکنند تا بدان وسیله نیازشان را بر آورده کنند.

ﺑﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﻗﻊ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﯾﺎ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﺣﺮﻑ‌ﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﻤﺎﻥ ﻣﯽ‌ﺯﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺭﻧﺠﺶ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ ﮔﻔﺖ: ﺑﺮﺧﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻑ‌ﻫﺎ ﻋﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩﻩ‌ﺍﻧﺪ ﻭ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﻓﺮﺯﻧﺪﺷﺎﻥ ﻧﻤﯽ‌ﺷﻮﻧﺪ.ﻭﯼ ﺑﺎ ﺗﺎﮐﯿﺪ ﺑﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻦ ﺣﺮﻑ‌ﻫﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﯼ ﮐﺮﺩ ﮔﻔﺖ: ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻥ «ﻣﻦ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭ» ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﯼ ﮐﻨﻨﺪ. ﭘﺪﺭ ﯾﺎ ﻣﺎﺩﺭﯼ ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻧﻤﯽ‌ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﻭﻇﺎﯾﻒ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺩﺭﺳﺘﯽ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪ.  ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺣﺘﯿﺎﺝ ﺑﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻭ ﺗﺠﺪﯾﺪ ﻗﻮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻟﯽ ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺑﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﯾﺎ ﻣﺰﺍﺣﻢ ﻧﺸﻮ، ﮐﻮﺩﮎ ﺑﻪ ﻣﺮﻭﺭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ، ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺎﯾﺪﻩ‌ﺍﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺁﺯﺍﺭ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ. ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻭ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﯾﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﯿﺶ ﮔﯿﺮﻧﺪ، ﺩﺭ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﮐﻪ ﻭﯼ ﺩﭼﺎﺭ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺟﺪﯼ‌ﺗﺮﯼ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ ﻧﯿﺰ ﻧﻤﯽ‌ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﻭﯼ ﺻﺤﺒﺖ ﻭ ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﻣﺸﻮﺭﺕ ﮐﻨﺪ.  ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﯽ ﮐﻮﺩﮎ:  ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭘﺮ ﻣﺸﻐﻠﻪ‌ﺍﯼ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ‌ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺎﻫﺶ ﻓﺸﺎﺭ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ‌ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪ.  ﮔﻔﺘﻦ ﺟﻤﻼﺗﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ «ﺗﻮ ﭼﺮﺍ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺑﺪ ﺍﺧﻼﻕ ﻫﺴﺘﯽ؟»، «ﺗﻮ ﭼﺮﺍ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺧﺠﺎﻟﺘﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟»، «ﺗﻮ ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﺑﺎﺯﯾﮕﻮﺵ ﻫﺴﺘﯽ؟» ﻣﻮﺟﺐ ﮐﺎﻫﺶ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﺩﺭ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ.ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺣﺮﻑ‌ﻫﺎﯼ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺭﺍ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺏ ﺩﺭﮎ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﯽ‌ﭘﺬﯾﺮﻧﺪ. ﺷﺎﯾﺪ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺍﺯ ﺯﺩﻥ ﺣﺮﻓﯽ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺣﺮﻑ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺟﺪﯼ ﻣﯽ‌ﮔﯿﺮﻧﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺑﺮﭼﺴﺒﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻣﯽ‌ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ .

ﺧﻼﻗﯿﺖ، ﻣﻮﺟﺐ ﺳﺮﺯﻧﺪﮔﯽ ﻭ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﺭﻭﺣﯿﻪ ﺧﻼﻗﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﻭﺍﺭﺩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﺘﺎﻥ ﺑﮑﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﻃﻌﻢ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﺑﭽﺸﯿﺪ.

ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ ﻣﺪﺭﺳﻪ

ﺻﺎﺣﺐ‌ﻧﻈﺮﺍﻥ ﻣﺘﻌﺪﺩﯼ ﻧﻘﺶ ﻣﻌﻠَﻢ، ﺷﯿﻮﻩ‌ﻫﺎﯼ ﺗﺪﺭﯾﺲ، ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺩﺭﺳﯽ ﻭ ﻓﻀﺎﯼ ﺣﺎﮐﻢ ﻭ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﯼ ﮐﻼﺱ ﻭ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺗﻔﮑﺮ ﺧﻼﻕ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ‌ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ.

1- ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﮐﻼﺱ ﺩﺭﺱ ﻭ ﻣﺪﺭﺳﻪ

ﮔﺎﻩ ﺩﯾﺪﻩ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﮐﻼﺱ ﻭ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﯼ ﺑﺴﺘﻪ ﻭ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﺧﺸﮏ ﻭ ﺑﯽ‌ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ. ﮐﻼﺱ‌ﻫﺎ ﯾﺎ ﻣﺪﺍﺭﺱ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺑﺎﺯ ﯾﻌﻨﯽ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﺪﻭﺩﯾﺖ‌ﻫﺎﯼ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﯽ ﺑﺮ ﺩﺍﻧﺶ‌ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﺗﺤﻤﯿﻞ ﻧﻤﯽ‌ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎﻋﺚ ﺭﺷﺪ ﺗﻔﮑﺮ ﺧﻼﻕ ﻣﯽ‌ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﮔﺎﻩ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻪ ﺭﻋﺎﯾﺖ ﺍﺻﻮﻝ ﻭ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﻣﯽ‌ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺍﻧﺶ‌ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﺗﺼﻮﺭ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﺩﺭ ﭼﻬﺎﺭﭼﻮﺏ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﺧﺸﮏ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺑﯿﺎﻧﺪﯾﺸﻨﺪ.

2-  ﻣﻌﻠَﻢ

ﻣﻌﻠَﻢ ﺩﺭ ﮐﻼﺱ ﺩﺭﺱ ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ‌ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﻟﮕﻮﯼ ﺧﻼﻗﯿﺖ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺩﺍﻧﺶ‌ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻣﻌﻠَﻢ ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺿﻤﻦ ﺁﻥ‌ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﯼ ﺧﻼﻕ ﺩﺍﻧﺶ‌ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﺩﺭ ﮐﻼﺱ ﺩﺭﺱ ﻣﯽ‌ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﯼ ﺧﻼﻕ ﺗﺪﺭﯾﺲ ﺑﻪ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺧﻼﻗﯿﺖ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺭﺩ، ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻋﺎﻃﻔﯽ ﻣﻌﻠﻢ ﻭ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﻭ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺁﻥ ﺑﺮ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺧﻼﻗﯿﺖ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ. ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺻﻤﯿﻤﺎﻧﻪ ﻭ ﺗﻮﺃﻡ ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﻭ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﯽ ﺩﺭ ﺑﺮﻭﺯ ﺗﻔﮑﺮ ﺧﻼﻕ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﮐﻼﺱ‌ﻫﺎﯼ ﺧﻼﻕ ﻣﻌﻠﻢ ﻓﻀﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺭﻭﺍﻧﯽ ﺩﺍﻧﺶ‌ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻓﻀﺎ ﺩﺍﻧﺶ‌ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﻫﯿﭻ‌ﮔﺎﻩ ﺗﺼﻮﺭ ﻧﻤﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﺪﻩ‌ﻫﺎ ﻭ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ‌ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﯿﺮﺩ. ﻣﻌﻠﻢ ﻣﯽ‌ﺑﺎﯾﺴﺖ ﻭﯾﮋﮔﯽ‌ﻫﺎﯼ ﺩﺍﻧﺶ‌ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﺧﻼﻕ ﺭﺍ ﺑﻪ‌ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭ ﺿﻤﻦ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﺍﯾﻦ ﻭﯾﮋﮔﯽ‌ﻫﺎ، ﺯﻣﯿﻨﻪ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺧﻼﻗﯿﺖ ﺩﺭ ﺳﺎﯾﺮ ﺩﺍﻧﺶ‌ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺁﻭﺭﺩ

ﻫﻤﻪ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ‌ﺍﯼ ﺍﺯ ﺭﺷﺪ ﮐﻮﺩﮎ ﺧﻮﺩ ﺗﺼﻮﺭ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﻮﺩﮐﺸﺎﻥ ﺑﺎﻫﻮﺵ ﺍﺳﺖ. ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﺎﺻﯽ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﯾﮑﯽ ﺩﻭ ﺟﻨﺒﻪ ﺍﺯ ﺭﺷﺪ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﻦ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ‌ﺍﻓﺘﻨﺪ ﻭﻟﯽ ﺑﺮﺗﺮﯼ ﺩﺭ ﯾﮑﯽ ﺩﻭ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺩﺭﺧﺸﺎﻧﯽ ﺩﺍﺭﺩ.ﻣﺸﺨﺼﻪ ﯾﮏ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﺎﻫﻮﺵ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺗﻤﺎﻡ ﺟﻨﺒﻪ‌ﻫﺎﯼ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﻭ ﻧﯿﺰ ﮐﺴﺐ ﻣﻬﺎﺭﺕ‌ﻫﺎ، ﺍﺯ ﺳﻦ ﺧﻮﺩ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻮﺩﮎ ﺑﺎﻫﻮﺵ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻟﺤﺎﻅ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ‌ﺗﺮ ﺍﺯ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺳﺖ.

ﺁﯾﻨﺪﻩ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺑﺎﻫﻮﺵ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ؟

ﮐﻮﺩﮎ ﺑﺎﻫﻮﺵ ﺩﺭ ﺭﻭﯾﺎﺭﻭﯾﯽ ﺑﺎ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ‌ﻫﺎ ﻭ ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻏﯿﺮﻣﻌﻤﻮﻝ ﻭ ﻣﺒﻬﻢ‌ﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﺗﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺁﺳﺎﻧﯽ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﯼ ﻣﯽ‌ﯾﺎﺑﺪ.ﺍﻭ ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻣﻐﺰﯼ ﻭ ﭼﯿﺴﺘﺎﻥ ﻟﺬﺕ ﻣﯽ‌ﺑﺮﺩ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻮﺩﮎ ﺑﺎﻫﻮﺵ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﯾﺎﺩ ﻣﯽ‌ﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻭﺳﯿﻌﯽ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﮔﯿﺮﺩ.ﺍﻭ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮐﺎﺭﺍﯾﯽ، ﺳﺮﻋﺖ ﻭ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ‌ﭘﺬﯾﺮﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﺎﻻ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ ﻭ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺭﺍﻫﺒﺮﺩﻫﺎ ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‌ﺭﯾﺰﯼ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ‌ﮔﯿﺮﺩ. ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﯼ ﺧﻮﺩ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﺎﻫﻮﺵ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻧﻤﯽ‌ﺷﻮﺩ ﻭﻟﯽ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﻭﺍﮐﻨﺶ ﺳﺎﯾﺮﯾﻦ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺩﺭﺩﺳﺮ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﻨﺪ

ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻫﻮﺷﻨﺪ ﺍﻣﺎ…

ﻧﻤﺮﻩ ﻫﻮﺵ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﻌﻀﻲ ﭘﺪﺭﻫﺎ ﻭﻣﺎﺩﺭﻫﺎ، ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻓﺨﺮ ﻓﺮﻭﺷﻲ ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ ﺩﺭﺣﺎﻟﻲ‌ﻛﻪ ﺁﻳﺎ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ‌ﻧﻈﺮ ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎ ﻭﻗﺘﻲ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻣﻲ‌ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺴﺖ ﻫﻮﺵ ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﺑﺎﺯﻱ‌ﻫﺎﻱ ﻓﻜﺮﻱ ﻛﻨﻨﺪ ﻳﺎ… ﺗﻮﺟﻪ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ؟ ﺍﺟﺒﺎﺭ ﺩﺭ ﺭﺷﺪ ﻫﻮﺵ ﻭ ﻧﺎﺑﻐﻪ‌ﺷﺪﻥ، ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎ ﻭﻇﻴﻔﻪ‌ﺍﻱ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺁﻥ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﻪ‌ﺩﺳﺖ ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪ، ﻧﻪ‌ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻼﺵ ﻣﻔﻴﺪﻱ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﻜﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺭﻓﺘﻦ ﺧﻼﻗﻴﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ.

ﻫﻮﺵ ﺗﯿﺰﮐﻨﯽ

ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻮﺵ‌ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﻛﻪ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﺑﺎ ﺷﻌﺎﺭ‌ﻫﺎﻳﻲ ﻣﺜﻞ ﻓﻌﺎﻝ‌ﺳﺎﺯﻱ‌ ﻧﻴﻤﻜﺮﻩ ﺭﺍﺳﺖ ﻭ ﭼﭗ ﻭ… ﺁﻥ ‌ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻲ ﺗﻀﻤﻴﻦ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ، ﻓﻘﻂ ﻣﻲ‌ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ‌ﻫﺎﻱ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺗﺤﺼﻴﻞ ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎ ﺿﺎﻣﻦ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺗﺤﺼﻴﻠﻲ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ. ﺿﻤﻦ ﺁﻧﻜﻪ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﻳﻚ ﺑﭽﻪ ﻧﺎﺑﻐﻪ ﻧﻴﺰ ﻛﺎﺭ ﺭﺍﺣﺘﻲ ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺑﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻠﻢ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻤﻲ‌ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﺪﻝ ﻫﻮﺵ ﺣﺮﻑ ﺯﺩ ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻫﻮﺵ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺩﺍﺩ. ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻮﻓﻖ ﺩﺭ ﻛﻨﻜﻮﺭ، ﻣﺤﻴﻂ‌ﻫﺎﻱ ﻛﺎﺭ ﻭ… ﻟﺰﻭﻣﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﺑﺎ ﻫﻮﺵ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﺑﺎﻻ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﺑﻠﻜﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﺑﺎ ﻫﻮﺵ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﻭ ﻧﺮﻣﺎﻝ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ‌ﺍﻧﺪ ﻫﻮﺵ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﺒﺮﻧﺪ.

ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻏﺬﺍ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻭ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺳﺮ ﻣﯿﺰ ﻏﺬﺍ ﺗﺎ ﺍﺗﻤﺎﻡ ﻏﺬﺍﯼ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﯽ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ.ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯾﻦ ﻧﯿﺎﺯ ﮐﻮﺩﮎ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻥ ﻭﻗﺖ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺎ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺍﺳﺖ.ﮔﺎﻫﯽ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺻﺮﻑ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺍﯼ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺎﺷﺪ.ﺩﺭ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻣﺠﺒﻮﺭﻧﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺬﺭﺍﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺎﺭ ﮐﻨﻨﺪ .ﺍﯾﻦ ﺍﻣﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﺪﻥ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻥ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺻﺮﻑ ﮐﻨﻨﺪ.ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﻧﯿﺰ ﺯﻣﺎﻥ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﯾﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﺳﭙﺮﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﻫﯿﺪ.ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺣﯿﻦ ﺻﺮﻑ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﯾﺎ ﺷﺎﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺩﻭﺭ ﻫﻢ ﺟﻤﻊ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ.ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﯼ ﺯﻣﺎﻧﺒﻨﺪﯼ ﺷﺪﻩ ﻭﻣﻌﯿﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺣﺎﯾﺰ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺑﺎﺷﺪ.ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻥ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺴﺎﯾﻞ ﺭﻭﺯ ﻣﺮﻩ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﺪ.ﻫﻤﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﺑﺤﺚ ﻫﺎ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎﯼ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﺸﺎﻥ ﮔﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪ .

. ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﻓﺮﺯﻧﺪﺗﺎﻥ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻬﻢ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﮑﻨﺪ؟ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﮔﻔﺘﻦ ﺍﯾﻦ ﺟﻤﻼﺕ ﮐﻤﮏ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺤﻘﻖ ﺍﯾﻦ ﻫﺪﻑ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

1.ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺟﻤﻊ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺭﺍ ﻣﻬﻢ ﺑﺪﺍﻧﯿﺪ. ﻣﺜﻼ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ «ﻭﻗﺘﯽ ﺧﺪﺍ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺩﺍﺩ، ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻣﺎ ﭼﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺣﺘﯿﺎﺝ ﺩﺍﺭﯾﻢ»

2.ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﻋﺰﯾﺰﻡ. ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯽ ﻣﻦ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﺒﺨﺸﯽ؟

3.ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﻢ. ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ. ﺑﺎﺷﻪ؟

4.ﺍﻣﺸﺐ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻓﻘﻂ ﻭﻗﺘﻢ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﻢ. ﭼﻪ ﮐﺎﺭﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﯿﻢ؟

5.ﺑﻠﻪ،ﺍﻣﺸﺐ ﻏﺬﺍﯾﯽ ﺭﻭ ﻣﯿﭙﺰﻡ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﺩﺍﺭﯼ.​

6. ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺩﺍﺭﻡ.

7.ﺍﺯ ﺗﻮ ﻣﻤﻨﻮﻥ ﻫﺴﺘﻢ.

8.ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻥ ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺜﺒﺖ. ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﭼﻘﺪﺭ … ﻫﺴﺘﯽ.

9.ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.

10.ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺭﻭﯼ ﻣﯿﺰ ﭘﻮﻝ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ.

11.ﺣﺮﻓﺖ ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.

12.ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ​ﻣﯽ​ﮐﻨﻢ. ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺏ ﻧﺒﻮﺩﯼ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.

ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺑﻪ ﻧﺰﺍﻉ ﻭ ﺟﺮ ﻭ ﺑﺤﺚ ﻣﻲ‌ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺗﺼﻮﺭ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺩﺭ ﺳﻨﻴﻨﻲ ﺧﺎﺹ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻴﻦ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﻲ‌ﺍﻓﺘﺪ، ﻧﻴﺴﺖ ﺍﺧﺘﻼﻓﺎﺕ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺭﺍ ﺍﻣﺮﻱ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻭ ﭘﻴﺶ ﭘﺎ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻓﺮﺽ ﻣﻲ‌ﮐﻨﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺍﺧﺘﻼﻓﺎﺕ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﭼﻪ ﮐﻤﺮﻧﮓ ﻭ ﺳﻄﺤﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﭼﻪ ﻋﻤﻴﻖ ﻭ ﺧﺸﻮﻧﺖ‌ﺁﻣﻴﺰ ﺗﺎﺛﻴﺮﺍﺕ ﺯﻳﺎﻧﺒﺎﺭﻱ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﺭﺷﺪ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺑﺮ ﺟﺎﻱ ﻣﻲ‌ﮔﺬﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻧﻲ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻼﻻﺕ ﺭﻓﺘﺎﺭﻱ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩ.ﺩﮐﺘﺮ ﻣﺤﻤﻮﺩ ﺗﻠﺨﺎﺑﻲ ﺩﮐﺘــﺮﺍﻱ ﺗﻌــﻠﻴﻢ ﻭ ﺗــﺮﺑﻴﺖ (ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻭ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ) ﻋﻀﻮ ﻫﻴﺎﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻓﺮﻫﻨﮕﻴﺎﻥ ﻭ ﭘﮋﻭﻫﺸﮑﺪﻩ ﻋﻠﻮﻡ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﺗﻨﻈﻴﻢ‌ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺍﺧﺘﻼﻓﺎﺕ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﺷﺪ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲ‌ﺩﻫﺪ.

ﮐﻮﺩﮎ ﺑﻪ ﻣﺤﻴﻂ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﺳﺎﻟﻢ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ

ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎ ﺑﻪ ﻳﮏ ﻣﺤﻴﻂ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﭘﺮﻧﺸﺎﻁ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ ﻳﮏ ﻣﺴﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻭ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎﻱ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭﺟﻮﺩﻱ‌ﺷﺎﻥ ﺭﺷﺪ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ

ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﺍﺯ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻭ ﭘﺮﺧﺎﺷﮕﺮﯼ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺷﮑﺎﯾﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺁﻥ ﻫﺎ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻋﻠﺖ ﺍﯾﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺭﺍﻩ ﻫﺎﯼ ﭘﯿﺸﮕﯿﺮﯼ ﻭ ﺍﺻﻼﺡ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﮔﯿﺮﻧﺪ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺁﻥ ﺑﯿﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺭﺍﻩ ﻫﺎﯼ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﭘﺮﺧﺎﺷﮕﺮﯼ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ.

۱. ﺍﻟﮕﻮ ﭘﺬﯾﺮﯼ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﺯ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ

ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﻻﯾﻞ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﻬﻢ ﭘﺮﺧﺎﺷﮕﺮﯼ ﺩﺭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﯾﺎﺩﮔﯿﺮﯼ ﺍﺳﺖ. ﯾﻌﻨﯽ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﯼ ﺭﻓﺘﺎﺭﯼ ﭘﺮﺧﺎﺷﮕﺮﺍﻧﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ، ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﭼﻨﺎﻥ ﭼﻪ ﭘﺪﺭ ﯾﺎ ﻣﺎﺩﺭﯼ ﺧﻠﻖ ﻭ ﺧﻮﯾﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻭ ﭘﺮﺧﺎﺷﮕﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻣﺴﻠﻤﺎً ﻓﺮﺯﻧﺪﺷﺎﻥ ﻧﯿﺰ ﭘﺮﺧﺎﺷﮕﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.ﺍﯾﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺗﻮﺳﻂ ﮐﻮﺩﮎ ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﺎ ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺑﺎ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﺯﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﯼ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺗﻮﺳﻂ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﻓﺮﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﻓﺮﺍﯾﻨﺪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﺯﯼ ﮐﺎﻣﻼً ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮﺩ.ﻧﮑﺘﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎً ﻻﺯﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺑﺎ ﺧﻮﺩِ ﮐﻮﺩﮎ ﭘﺮﺧﺎﺷﮕﺮﯼ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ؛ ﭼﻨﺎﻥ ﭼﻪ ﺍﻭ ﺷﺎﻫﺪ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﯼ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺑﺎﺭ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ، ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﯼ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺁﻣﻮﺯﻧﺪ.ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﺁﻣﻮﺯﻧﺪ؛ ﯾﻌﻨﯽ ﺁﻥ ﭼﻪ ﺭﺍ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ؛ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺁﻥ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺩ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﮕﯿﺮﺩ .

ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﺁﻣﻮﺯﺷﯽ ﻣﯽ‌ﮔﻮﯾﻨﺪ ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ‌ﻫﺎﯼ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺑﺎ ﮐﺘﺎﺏ ﭘﯿﻮﻧﺪﯼ ﻋﻤﯿﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺗﺤﺼﯿﻞ‌ﺷﺎﻥ ﻣﻮﻓﻖ‌ﺗﺮ ﻣﯽ‌ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﯽ ﻫﻢ ﮐﺎﻏﺬ ﻭ ﮐﺘﺎﺏ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺟﺪﺍ ﻧﻤﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺭ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﯾﮏ ﮐﻮﺩﮎ ﮐﺘﺎﺑﺨﻮﺍﻥ، ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻫﻢ ﺳﺎﺩﻩ ﻧﯿﺴﺖ. ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺭﺍﻫﺶ ﻧﺮﻭﯾﺪ، ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﺗﺎﻥ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﯼ‌ﻫﺎﯼ ﺭﺍﯾﺎﻧﻪ‌ﺍﯼ ﻭ ﻋﺮﻭﺳﮏ‌ﻫﺎﯾﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﯾﺎﺭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺩﻝ ﺑﺒﻨﺪﺩ ﮐﻢ ﻧﯿﺴﺖ. ﻣﯽ‌ﺩﺍﻧﯿﻢ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﭼﺸﻢ‌ﺗﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺗﻘﺴﯿﻢ‌ﺑﻨﺪﯼ‌ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﺷﺮﺍﻥ ﭘﺸﺖ ﺟﻠﺪ ﺁﺛﺎﺭﺷﺎﻥ ﺩﺭﺝ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ، ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻨﺎﺳﺐ‌ﺗﺮﯾﻦ ﮔﺰﯾﻨﻪ ﮐﺎﺭ ﺳﺎﺩﻩ‌ﺍﯼ ﻧﯿﺴﺖ. ﭘﺲ ﺍﺯ ﺩﺍﯾﺮﻩ‌ﺍﻟﻤﻌﺎﺭﻑ ﻣﺎ ﮐﻤﮏ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ ﺗﺎ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﯿﺪ ﻭ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺷﯿﻮﻩ ﮐﻮﺩﮎ‌ﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻥ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺑﺪﻫﯿﺪ.

ﺻﻔﺮ ﺗﺎ ﺩﻭ ﺳﺎﻟﮕﯽ

 ﺑﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻋﻼﻗﻪ ﺩﺍﺭﺩ. – ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﮑﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﻨﯿﺪﻥ ﻗﺼﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎ ﮐﺘﺎﺏ ﺑﻪ‌ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﻭﺳﯿﻠﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﺷﻮﺩ. – ﺗﺼﺎﻭﯾﺮ ﺭﻧﮕﯽ ﺍﺯ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ ﺁﺩﻡ‌ﻫﺎ ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻧﺪ ﭼﻨﺪ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺧﯿﺮﻩ ﮐﻨﺪ. – ﺑﯽ‌ﺁﻧﮑﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻋﻤﻠﺶ ﺁﮔﺎﻫﯽ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﺯ ﻭﺍﻟﺪﯾﻨﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﻭﻗﺖ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻥ ﺑﺎ ﮐﺘﺎﺏ ﺗﻘﻠﯿﺪ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ.

ﺑﺎ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﻨﯿﺪ

ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻮﺩﮎ‌ﺗﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﻦ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻫﻮﺵ ﻭ ﺣﻮﺍﺳﺶ ﭘﺎﯼ ﻗﺼﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ. ﺣﺪﻭﺩ ﯾﮏ‌ﺳﺎﻟﮕﯽ، ﻓﺮﺯﻧﺪﺗﺎﻥ ﺑﻪ ﺗﺼﺎﻭﯾﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻗﺼﻪ‌ﻫﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﭘﺲ ﮐﺘﺎﺏ‌ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﺼﺎﻭﯾﺮ ﺑﺰﺭﮒ ﺭﺍ ﺩﺭ ﯾﮏ ﯾﺎ ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺩﺍﺩﻩ‌ﺍﻧﺪ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺗﻬﯿﻪ ﮐﻨﯿﺪ. ﺑﺎ ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺳﺎﻟﮕﯽ، ﻣﯿﻞ ﻓﺮﺯﻧﺪﺗﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺷﻨﯿﺪﻥ ﻫﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ، ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺩﻭ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﮐﺘﺎﺏ‌ﻫﺎﯼ ﺳﺎﺩﻩ‌ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﻌﺮﻫﺎﯼ ﺩﻭ- ﺳﻪ ﺑﯿﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺑﺨﻮﺍﻧﯿﺪ ﺍﻣﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺭﻩ ﻫﻢ ﺗﺼﻮﯾﺮ، ﺣﺮﻑ ﺍﻭﻝ ﺭﺍ ﻣﯽ‌ﺯﻧﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺘﺎﺏ ﺩﻟﺨﻮﺍﻩ ﻓﺮﺯﻧﺪﺗﺎﻥ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺑﻪ ﺷﻌﺮﻫﺎﯾﺶ ﻫﻢ ﺗﻮﺟﻪ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﻧﻤﯽ‌ﮐﻨﺪ

ﺭﻗﺎﺑﺖ ﺍﻣﺮﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﯿﻦ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﯾﮏ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﻧﯿﺰ ، ﺑﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﯼ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺧﻮﺩ ، ﺑﻪ ﺁﻥ ﺩﺍﻣﻦ ﺑﺰﻧﻨﺪ. ﻣﺎ ﻫﻤﮕﯽ ﻣﺼﺮﺍﻧﻪ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﻭﺭﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺗﻔﺎﻭﺗﯽ ﻗﺎﺋﻞ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺻﻤﯿﻢ ﻗﻠﺐ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯿﻢ:” ﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﻣﻮﻥ ﺭﻭ ﯾﮏ ﺟﻮﺭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯾﻢ.” ﺍﻣﺎ ﭼﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺷﮑﻞ ﻭ ﯾﮏ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ؟ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰﯼ ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ.ﺁﯾﺎ ﺍﯾﻦ ﻃﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﭘﺪﺭ ﯾﺎ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻝ ﺑﺎ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﺭﺷﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻫﻢ ﺩﻟﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ؟ ﺁﯾﺎ ﻣﺎ ﻫﻤﮕﯽ ، ﻭﻗﺘﯽ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺩﻋﻮﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﯽ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﻣﺎﯾﻞ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﺤﻖ ﺑﺪﺍﻧﯿﻢ؟ ﺑﯽ ﻃﺮﻓﯽ ﻣﻄﻠﻖ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺣﺲ ﮔﻨﺎﻩ ، ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﭼﺮﺍ ، ﺑﻪ ﺭﻏﻢ ﻣﯿﻞ ﺑﺎﻃﻨﯽ، ﺑﯿﻦ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻕ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﯾﻢ؟ ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮔﺬﺍﺭﯾﻢ ، ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﭼﺮﺍ ﺑﺎ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ. ﯾﺎ ﭼﺮﺍ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺑﻘﯿﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻋﺼﺒﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؟ ﺍﮔﺮ ﺷﻬﺎﻣﺖ ﺑﻪ ﺧﺮﺝ ﺩﻫﯿﻢ ﻭ ﺑﺎ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﭼﻨﯿﻦ ﭘﺮﺳﺶ ﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ ﮐﻨﯿﻢ، ﺁﺳﻮﺩﻩ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﻢ ﻣﺎﻧﻊ ﺗﺒﻌﯿﺾ ﻫﺎ ﺷﻮﯾﻢ

ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺩﻭﺭﻩ‌ﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ‌ﺷﺎﻥ، ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ ﺭﺍ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﺧﺘﻼﻝ ﺑﺎ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺳﻦ، ﺩﺭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ، ﺑﯿﺶ‌ﺗﺮ ﺍﺯ ﭘﺴﺮﺍﻥ ﺩﯾﺪﻩ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ. ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ، ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﮐﻮﺩﮎ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻭ ﺗﺼﻮﺭ ﺑﺪﯼ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ، ﺯﻣﺎﻧﯽ‌ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭﺝ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ، ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ.ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﯽ ﻭ ﺯﯾﺴﺘﯽ، ﺑﯿﺶ‌ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﺭ ﺑﺮﻭﺯ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ ﻧﻘﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ ﮐﻮﺩﮐﯽ، ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎﯼ ﻣﻨﻔﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ‌ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ‌ ﺩﺭ ﺍﺩﻭﺍﺭ ﺁﯾﻨﺪﻩ، ﻋﺪﻡ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﯼ‌ﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﯽ ﻣﻮﺍﻗﻊ ﺣﺘﯽ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ.ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ، ﺑﻠﻜﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻗﺎﺑﻞ ﻋﻼﺟﻲ ﺍﺳﺖ، ﻣﺒﺘﻼ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ ﭘﻨﺞ ﺩﺭﺻﺪ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﻭ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﺯ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﺭﻧﺞ ﻣﻲ ﺑﺮﻧﺪ. ﻛﻮﺩﻛﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺯﻳﺮ ﻓﺸﺎﺭ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺧﻄﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺍﺧﺘﻼﻻﺕ ﺗﻮﺟﻪ، ﻳﺎﺩﮔﻴﺮﻱ ﻳﺎ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺟﻨﺒﻪ ﺧﺎﻧﻮﺩﺍﮔﻲ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﻭ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﺑﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﺩ